Në Doganën e Durrësit dyshohet se një ngarkesë me 130 tonë enë kuzhine e kompanisë ARTEG është shënuar si e asgjësuar vetëm në letra, ndërsa për mbulimin e kësaj procedure pretendohet se është paguar shuma prej 130 mijë eurosh. Informacioni vjen nga burime brenda administratës doganore.
Sipas këtyre burimeve, mallrat janë hequr nga regjistrat përmes një procedure asgjësimi, megjithëse shkatërrimi nuk është kryer. Në lidhje me praktikën përmenden drejtuesi i Doganës së Durrësit, Drilon Bushati, dhe zëvendësdrejtori i përgjithshëm, Erald Delilaj. Përfshirja e tyre në marrjen e ryshfetit nuk është provuar dhe nuk ka ende prova publike se kush i ka marrë paratë.
ARTEG tregton enë kuzhine dhe artikuj shtëpiakë dhe përmendet si subjekti të cilit i përkiste ngarkesa. Burimet pretendojnë se për 130 tonët u përgatit dokumentacion asgjësimi, ndërsa mallrat dyshohet se kanë marrë një destinacion tjetër. Një pjesë e dyshimeve lidhet me mundësinë që ato të jenë rikthyer në treg, jashtë kontrollit doganor dhe pa u paguar detyrimet përkatëse.
Një sasi prej 130 mijë kilogramësh nuk mund të shkatërrohet pa lënë gjurmë. Përveç procesverbalit duhet të ekzistojnë dokumentet e transportit, regjistrat e magazinave dhe të dhënat e operatorit që ka kryer asgjësimin. Nëse ato dëshmojnë një operacion që nuk ka ndodhur, bëhet fjalë për dyshime për falsifikim të akteve zyrtare dhe nxjerrje të paligjshme të mallrave nga kontrolli doganor.
Rasti i ARTEG është përmendur edhe në publikime të mëparshme, ku është ngritur dyshimi për asgjësim fiktiv. Megjithatë, nuk është bërë publik dokumentacioni i plotë që tregon ku kanë përfunduar mallrat dhe kush e ka certifikuar shkatërrimin e tyre. Përgjegjësia konkrete lidhet me urdhrat, autorizimet dhe firmat e personave që kanë administruar ngarkesën deri në mbylljen e procedurës.
Dyshimi më i rëndë është se Dogana e Durrësit mund të ketë shërbyer si mbulesë për futjen e mallrave në qarkullim, duke i deklaruar të shkatërruara. Në këtë rast, përfitimi i mundshëm nuk kufizohet te 130 mijë eurot e pretenduara, por përfshin edhe vlerën tregtare të enëve dhe detyrimet doganore që mund të jenë shmangur.
Nëse mallrat nuk janë asgjësuar, ato kanë përfunduar diku. Nëse janë zhdukur vetëm nga dokumentet, firmat mbi to mund të zbulojnë kush e ka mundësuar operacionin dhe çfarë qëndron pas pagesës së dyshuar.
